افتاده ی بی گناه ، در چاه، منم

 

ننگی به دروغ، مانده بر پیرهنم

 

من نیز حکایتی چو یوسف دارم؛

 

از آشِ نخورده سوخت عمری دهنم!

 

نیما شُکرکردی